The Battle of Antietam, Maryland     

15-17 September 1862

Na zijn zege bij Manassas, overdacht Lee wat hij nu zou gaan doen. Lee kon niet zijn huidige positie behouden, want er was geen mogelijkheid daar om zijn troepen te kunnen bevoorraden waneer hij op die positie bleef. Zijn keuze was of voorwaarts trekken of terug trekken. Terug trekken was een anti thema voor Lee, zo rees de vraag waar hij voorwaarts naar toe zou gaan. Om naar Washington te trekken was geen optie want dit werd zwaar verdedigd, zo hoopte hij noordwaarts te kunnen gaan in de nabijheid van Pennsylvania. Zijn verwachtingen waren dat hij de Unie legers hier kon verslaan, omdat hij geloofde dat deze verzwakt waren en gedemoraliseerd waren, en deze dan te overwinnen in de beslissende veldslag, en dit zou dan weer leiden dat de zuidelijke onafhankelijk verzekerd was. Lee had een grote fundamentele fout gemaakt, ondanks dat de Unie legers een flinke tik hadden gekregen bij Manassas, was het Unie leger intact gebleven en McClellan was weer terug. McClellan was wel niet de meest agressieve generaal in de historie maar werd op handen gedragen door zijn troepen.

                               Robert Edward  Lee,  CSA Generaal                                  George Brinton McClellan , USA Generaal          

                                 Harpers's Ferry, West Virginia

Op de 5^de september trok Lee met zijn legers Maryland binnen en bezette Frederick. Van hieruit gaf hij Jackson de orders om met 10.000 man naar Harpers Ferry te trekken en zijn leger als achterhoede diende, hij had als opdracht het gelegerde garnizoen daar gevangen te nemen. Gelijktijdig trok Lee met het merendeel van zijn leger westwaarts naar Boonsboro. Verschillende delen van zijn leger werd daar weer samengevoegd. Het was een riskant plan, en zou gewerkt hebben zij het niet dat een kopie van Lee’s plannen in handen kwamen van Generaal McClellan. Doordat de orders zo duidelijk waren wist McClellan precies wat de opstellingen en de aanval plannen waren van het Confederale leger.

McClellan trok nu met zijn legers westwaarts naar Boonsboro. Tussen het Confederale leger en het Unie leger lagen de South Mountains. Er ontwikkelde zich enkele veldslagen bij Turner Gap en bij Crampton twee bergpassen in de South Mountains. De Confederalen waren niet bij machte deze linies te behouden en ten slotte vielen deze in handen van de Unie troepen.

Lee overwoog om zich terug te trekken tot Virginia. De snelle overwinning van Jackson op het Unie garnizoen bij Harpers Ferry, overtuigde Lee pas op de plaats te maken bij de stad Sharpsburg. Dit had één groot voordeel, hij kon nu zijn leger verankeren aan de oevers van de Potomac rivier. Het was ook zijn grootste zwakke plek, want wanneer hier een veldslag slecht zou verlopen kon hij zich met geen mogelijkheid terug trekken.

  Generaal Thomas Jonathan “Stonewall”Jackson CSA

 Veldslag bij Sharpsburg

Op 15 september plaatste Lee zijn leger achter Antietam Creek. Die avond arriveerde het leger van McClellan aan de andere kant van de kreek. Meer als een dag observeerden de legers elkaar en intussen maakte McClellan zijn plannen. Bij de ochtend gloren van de 17^de september, zou deze dag ingaan als de bloedigste dag in de Amerikaanse geschiedenis.

Wanneer de veldslag begon waren de Unie legers in de meerderheid de verhouding was 3:1. De dag begon met een aanval op de flank door de troepen van Hooker. Ze begonnen met een graanveld over te steken, en kwamen ze onder een vernietigend vuur te liggen. Het Unie leger trok zich voor een moment terug en ondergingen een vernietigend spervuur van de kanonnen van de Confederalen. Door de inslagen werd het graanveld geheel verhoogd.

 Generaal Joseph Hooker USA.

Hooker’s troepen trokken voorwaarts over het graanveld en bereikten Danker Church, waar ze in de frontlinie van het Confederale leger kwamen. De Confederalen zetten meteen de tegenaanval in wanneer de Unie troepen de Church bereikten. De Confederalen behaalden hiermee succes en dreven de Unie troepen weer terug tot over het graanveld. Vanaf dit punt lanceerde generaal Mansfield nog eens een aanval. Mansfield zelf sneuvelde al snel tijdens deze aanval, over het graanveld en blies deze aanval op het laatste moment nog af. De veldslag aan de noordkant van de stadwas nog maar net geëindigd of er werd al weer een tweede veldslag ingezet door generaal Sumners die de Confederalen aanvielen in het centrum van hun linie. De veldslag werd voornamelijk gevoerd bij Sunken Road. Uiteindelijk zou dit een prima defensieve positie zijn. Wanneer de Unie troepen voorwaarts trokken veranderde Sunken Road in een massa graf voor de Confederalen die vast zaten in hun loopgraven. De Unie troepen braken bijna door de linies van de Confederalen, maar de Unie opmars ging uit als een nachtkaars.

Generaal Edwin Vose Sumners USA

Confederate Dead In Front of Danker Church

Uiteindelijk begon de 3^de veldslag deze dag wanneer Unie troepen onderleiding van Burnside zich een weg vochten over de lage brug. Deze brug kreeg al snel de naam van Burnside. Unie troepen trokken nu op naar Sharpsburg, maar op het laatste moment arriveerde A.P.Hill’s divisie vanuit Harpers Ferry en met een goed getimede tegenaanval de aanval van de Unie troepen afslaan.

Burnsides Troops Crossing the Bridge

De gevechten voor deze dag waren beëindigd. Deze veldslag was op een gelijkspel geëindigd. Tactisch gezien was het een overwinning voor de Confederalen, omdat ze stand hadden gehouden tegen een legermacht die vele malen groter was als die van hun.

 Generaal Ambrose Powell Hill CSA

Generaal Ambrose Everett Burnside USA

Eens temeer was McClellan er van overtuigd dat hij een macht gezien had groter dan die van zijn eigen. Hierdoor aarzelde hij in plaats van aan te vallen met de strijdkrachten die hij niet had gebruikt. De oorlog eindigde misschien deze dag. Desalniettemin, McClellan aarzelde, en enkele dagen later trok Lee zich terug. Zich terug trekken kwam voor beide partijen goed uit want de Unie troepen konden hun leiden van deze dag in de nabijheid van Sharpsburg niet langer meer verdragen. Slachtoffers die dag waren 23.582 Amerikanen. De grond rond Sharpsburg was bezaaid met lichamen.

Zoals een vrijwilliger uit NY opschreef: “Voordat het zonlicht verdween, liep ik over het smalle veld. Overal lagen dode Confederalen, de meesten waren van normale lengte, ze kwamen voornamelijk uit kustdistrict van Noord Carolina. Ze hadden vaalbleke dode gezichten er waren gekleed in”butternut”- een kleur die uiteenloopt van een diep bruine koffie kleur tot aan witachtig bruin van ordinaire stof. Ik keek neer op de arme gekwelde gezichten, uitgemergeld door het marcheren en het schrale voedsel, en al hun vijandschap was doodgegaan. Er was geen afscheiding in hun starre gedaantes, noch, noch in hun ogen die botweg naar de lucht staarden. Het was duidelijk niet hun oorlog”

Lincoln Visits the Battlefield

 terug